ای خواجه خوش دامن دیوانه تویی یا من

من بر سر دیوارم از بهر علامت را

ماهیست که در گردش لاغر نشود هرگز

خورشید جمال او بدریده ظلامت را

درکش قدحی با من بگذار ملامت را

پیش از تو بسی شیدا می جست کرامت ها

چون دید رخ ساقی بفروخت کرامت را