که بد ظالمان ز ما برداشت

گر تویی پس مکش ز ما رگ و پی

ور خداییست شرم دار از وی

مر ترا بر جهان بدان بگماشت

چون تو بر خلق جور و ظلم کنی

بیخ عدل از میان ما بکنی

زاب چشم من گدای بترس