ده ازو رفت و ماند بر وی قان

ابر چون زفت گشت در باران

شد ستم کش روان بیوه زنان

چون ستد شه عوامل از دهقان

هرکه امسال آب ورز ببرد

سال دیگر گرسنه باید مرد

گرگ چون خورد گوسفند همه