گرگ بر گاه و یوسف اندر چاه

از تف آتش گرش برد به فراز

از کف خویش بکشد آبش باز

زشت زشت است در ولایت شاه

لشکری و رعیتی که سرند

نفع را تیغ و دفع را سپرند

شاه بی بخشش آفت سپهست