امر و نهی زمانه خوابی دان

زو تسلی رسد بدین غم تو

به سگان مان برای مرداری

سایه و فر استخوان خواری

سر آبش تو چون سرابی دان

تشنه چون زی سراب روی نهاد

پشت اقبال در برو بگشاد