کوه آهن تنند و جان اوبار

چشم بد دور زین سپاه و حشم

که نیند از قباد و رستم کم

همه بر بادپای گشته سوار

آن بشل پشه را کند پر لعل

وین زند در هوا مگس را نعل

صدف در آن روان ملک