ورنه ای آن چنانت باید بود

حصن فغفور ترک خرگاهیست

حصن تو دعوت سحرگاهیست

تو چنانی که مادحت بستود

گر چنینی برستی از آتش

ورنه ای باد روزگارت خوش

تا جهانست عز و جاه تو باد