هر جا که روی آیی فرشت همه زر بادا

دریای جمال تو چون موج زند ناگه

پرگنج شود پستی فردوس شود بالا

هر سوی که روی آری در پیش تو گل روید

وان دم که ز بدخویی دشنام و جفا گویی

می گو که جفای تو حلواست همه حلوا

گر چه دل سنگستش بنگر که چه رنگستش