تن سپید و سیاه منقارش

گشت مضمر ز فتح نامه او

زان زبان سیاه و شخص سپید

گشته دشمن ز جان خود نومید

همه ساله غذا شده قارش

در شود هر زمان به بحر سیاه

برکشد در ز بهر تاج و کلاه