فطنت او برآید از پی ساز

زر کجا یافت هرکه جانی کند

اندر آن دم که خوش زبان باشد

گوش را لفظ او چو جان باشد

مور وار از میان خانه راز

فلک از جود او عطا جویست

راز بارای او سخن گویست