شرع را دایه بود و دین را جان

رای بیدارش از طرسق صواب

یک جهان خصم را کند در خواب

فضل را بحر بود و عز را کان

روی او چون ز رای او بفروخت

آفتابی به آفتاب آموخت

همچو اقبالش از دو عالم جای