آفتابی به آفتاب آموخت

فضل را بحر بود و عز را کان

شرع را دایه بود و دین را جان

روی او چون ز رای او بفروخت

همچو اقبالش از دو عالم جای

لاجرم هست پیر ملک خدای

دل او همچو موی اوست سپید