خواجه ابلیس کز پی دم غیر

کرم و خلق او نگوید نی

سایل آز را چو قاورن کرد

پنبه از گوش بخل بیرون کرد

لیف او لاف زد چو گفت انا خیر

کردی ار دیدی این مکارم و جود

در سرای وجود رای سجود