لیف او لاف زد چو گفت انا خیر

سایل آز را چو قاورن کرد

پنبه از گوش بخل بیرون کرد

خواجه ابلیس کز پی دم غیر

کردی ار دیدی این مکارم و جود

در سرای وجود رای سجود

بیند آنکس که هست بینا دل