خود نراندست در شفا و الم

گوش ساره ست و مژده اسحق

چون تنور زمانه آتش یافت

گردن چرخ سیلی خوش یافت

جز به املای شرع و عقل قلم

لفظ و نطقش ز عقل و جان مملیست

کو ز امر خدای مستملیست