عذب همچون سرشک دیده ابر

آری آنکس که صبر پیشه کند

پیشه شیر زیر تیشه کند

از بسی صبر کرده آتش صبر

از دورن تو هست از پی دین

صدهزار آسمان فزون ز زمین

خلق را شرط شرع او ابدیست