داغ نطقش به زیر ران دیدم

تا به انفاس اوش سر کاریست

مر سخن را چه تیز بازاریست

هر سخن را که نقش جان دیدم

همه گویندگان روی زمین

پیش نطق تو ای جمال الدین

بی غرض پندم ار بهش باشند