در زمان تو ای امیر سخن

چو نکو باشد ار خمش باشند

هرچه اندر جهان سخن کوشند

نزد رمز تو حلقه در گوشند

شوخ چشمی بود سخن گفتن

گرچه الماس نطق می سفتند

با بیان تو مفتیان زفتند