غذی صدهزار جانی تو

تا که در سر ضمیر ارکانست

شمع جمع تو شه ره جانست

روح را تازه میزبانی تو

قالبست این جهان و جانش تویی

همچو شخصست دین روانش تویی

به وجود تو خلق از آن شادست