گهر مدحت تو دانم سفت

جان جانها از آن برآسودست

خرده نبود بضاعت زیره

سوی کرمان بریم برخیره

همه دانم ولی نیارم گفت

دوستان در نشاط لطف مست

دشمنان بر بساط قهرت پست