راز را مستمع بیان تو باد

چون تو و چون خودی ندیدم من

حاسدان را تو گو زنخ می زن

ختم شد نظم و نثر بر تو و من

آز را مصطنع بنان تو باد

باد تا هست اختران را سیر

عرض تو عرصه عوارض خیر