چون خرد کارهاش روشن و چست

نشود نه فلک ز پیش حجاب

خلق او همچو زهره قائد دین

ذهن او در سخن عطارد دین

چون قضا سطوتش درشت و درست

مرده دل مانده بود از پی آز

جان چو در دل نشست گاه نیاز