چون قضا سطوتش درشت و درست

خلق او همچو زهره قائد دین

ذهن او در سخن عطارد دین

چون خرد کارهاش روشن و چست

مرده دل مانده بود از پی آز

جان چو در دل نشست گاه نیاز

زنده کرد از برای یزدان را