دست زیر زنخ بمانده خیال

حلقه در گوش کرده مردم چشم

پیش آن طاق و ابرو و خم چشم

اندران کلک و خط و فضل و جمال

خاک پایش اگرچه زو دورست

خوش چو آب دهان زنبورست

او خرد بهر راه دین دارد