پیش گیری مگر ره انکار

مال ایتام و بیوه چون خوردی

بی گنه را چرا تو خون ریزی

تو چه گویی مگر که بستیزی

گردی از کرده های خود بیزار

یا بگویی تو خواستی بر من

بر تو پیدا شود عنا و محن