دل بیمار را دوا بتوان

جگر از وی جدای کی خواهد

چه گنه کرد کین جزایش بود

که برین ظلمها رضایش بود

حمق را هیچ گونه چاره مدان

خواجه بیمار و برده از هوسی

بار خود سوی باردان کسی