خواب و یقظت بدان ز ناس نیام

خواجه بیمار و برده از هوسی

بار خود سوی باردان کسی

در شبی باش تا سپیده بام

بیش از این با تو گفت نتوانم

که نه من هدهد سلیمانم

کز سبا مر ترا کنم آگاه