بو که گیرند هردو آسانم

که چو خاکی تنت به خاک شود

پاک باید که جای پاک شود

من ز کردار و گفت ترسانم

لیکن ای دوست رفتنم زین سان

گر بخواهی تو هم کنون آسان

کرد خود گرد خود درآوردم