بشماری بریدن از که و مه

بلکه از لاف و فتنه و سردیست

مرد کان هرزه گوی و بی باکست

راز با وی چو کوک با کاکست

گر ز من پرسی از بدان همه به

هم دم و هم درم دهد هم درد

هم جگر هم ذکر خورد بد مرد