بر مزبله پرحدث آن گاه تماشا

آن لب که بود کون خری بوسه گه او

کی یابد آن لب شکربوس مسیحا

می دانک حدث باشد جز نور قدیمی

آنگه که فنا شد حدث اندر دل پالیز

رست از حدثی و شود او چاشنی افزا

تا تو حدثی لذت تقدیس چه دانی