پیرهن چون عبا شد از غم دل

کز چه می نالی ای جوان نبیل

گفت کز جور دبه و زنبیل

جبه بر من قبا شد از غم دل

چند گه شد که من زنی دارم

خویش و پیوند بر زنی دارم

جفت پر کبر نیش بی شهد است