کز چشمه جان تازه کند او جگری را

بنشاند به ملکت ملکی بنده بد را

بخرید به گوهر کرمش بی گهری را

خضر خضرانست و از هیچ عجب نیست

از بهر زبردستی و دولت دهی آمد

نی زیر و زبر کردن زیر و زبری را

شاید که نخسپیم به شب چونک نهانی