دست از این صوفیان دهر بشوی

همه همچون میان تهی جرسند

همه در بند زرق و سالوسند

وز در صدهزار افسوسند

تو چه گویی حکایت از خود گوی

چون رهی پیش آنکه مدهوشند

از پی خلق حلقه در گوشند