ماله و جفت و داس و یوغ ببرد

ننگ بر شد بر آسمان برین

نام گم شد چو نم نیافت زمین

برزگر رفت و نان و دوغ ببرد

با چنین قوم چون کنی خویشی

گر نه برخیره سغبه خویشی

یار آن باش کت کند یاری