مصرع نخست · شماره 25خویشی خویش ریش ناسورستشاعرسناییاثرحکایتقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.22که قرابت قرابه دارد و سنگ#23بشکند زود و بد شود پیوند#24لیک نبود چو دیو شد دلبند#25خویشی خویش ریش ناسورستانتخابشده26از درون زشت و وز برون عورست#27خشک او تر و سرد او گرم است#28سر او پای و سخت او نرمست#دربارهٔ این سطرسطر شماره 25 از «حکایت» است.سطر پیشینلیک نبود چو دیو شد دلبند→سطر بعدیاز درون زشت و وز برون عورست←