ای شاه تو شاهی کن و آراسته کن بزم

ای یوسف جان گشته ز لب های شکرخا

ما را چه از آن قصه که گاو آمد و خر رفت

هین وقت لطیفست از آن عربده بازآ

ای جان ولی نعمت هر وامق و عذرا

هم دایه جان هایی و هم جوی می و شیر

هم جنت فردوسی و هم سدره خضرا