در سخن چون شتر گسسته مهار

همچو شمعند پیش نابینا

همه بسیار گوی کم دانند

همه چون غول در بیابانند

چون شترمرغ جمله آتش خوار

دیو ز افعالشان حذر کرده

آنچه او گفته زان بتر کرده