ریختی آب رویت از پی نان

بی نمازان بیهده تازان

بنهند ار جهند ازین زشتی

پای بر فرق بحر چون کشتی

ای لت انبان کجاست دست اشنان

زان بمانده است خیره در پس در

خواجه گاو سار همچون خر