هر سخن کان ترا کند فربه

تو و عام و خصومت ایشان

چون تو از خوان شرع بی قوتی

تو و سالوس و کبر و سنبوتی

هذیان پرسمت نه از وی به

خویشتن کشته ای ز بی باکی

که بی اصلاح خوردی انطاکی