روی چون بوریای مطبخ بود

هیچ دانی به چشم من چون بود

کیر و خایه که در خور کون بود

پشت چون خرس بر سر شخ بود

ای که در ابلهی و خیره سری

خرتر از گاو و هرزه تر ز خری