تیز و عریان و گنده بود چو سیر

خانه جغد هست چون خوانش

نخرد کس به تره ای نانش

دردسر زاد زو که در تدبیر

راست گویی حکیم صابونی است

مایه خبث و جهل و مابونی است

شاعری بی حفاظ و بی خردست