غلط کردم در آیینه نگنجی

تماشا چون نیایی سوی دریا

چو تو در آینه دیدی رخ خود

از آن خوشتر کجا باشد تماشا

ز نورت می شود لا کل اشیاء

رهید آن آینه از رنج صیقل

ز رویت می شود پاک و مصفا