بر خدایی که رازق روزیست

وز پی او نماز بگذارد

شادمانه بود که چون من کیست

حرمتم هست و دل ز رنج تهیست

بنده را زو سرور و پیروزیست

آن وثوقش نباشد از تبهی

که برآنکس که مروراست رهی