که رطب خیره بار نارد بید

گفت این نیز کرد نتوانم

ملکم بر جهان نه یزدانم

گفت برتر شو از بر خورشید

حاجت از کردگار خواهم من

وز تو حالی بدو پناهم من

تو چو من عاجزی و مجبوری