وز تو حالی بدو پناهم من

گفت برتر شو از بر خورشید

که رطب خیره بار نارد بید

حاجت از کردگار خواهم من

تو چو من عاجزی و مجبوری

وز بزرگی و برتری دوری

برتری مر خدای را زیباست