باشد اندر قفا به لیل و نهار

چون از این به بنا نه بربردی

بچنین رنج و غم به سر بردی

گفت آنرا که چون تو جان آوار

از کجا آرد آن دل و آن جان

که کند خاک خانه آبادان

انده انتظار تو یکدم