تن بی سر شناسد کاف و نون را

که سرگردان بدین سرهاست گر نه

سکون بودی جهان بی سکون را

تن باسر نداند سر کن را

یکی لحظه بنه سر ای برادر

چه باشد از برای آزمون را

یکی دم رام کن از بهر سلطان