همچو طوبی است تازه و خوش و نو

خاک بومش عبیر و سنگ و درر

چیست زین باغ نزد پر رشکان

جز مگر جیک جیک گنجشکان

به همه جایگه رسیده چنو

هر بیان آفتاب برهانی

هر سخن فردخانه جانی