برده این را ز بهر قوت ملک

آفتاب از جمال و باد از بوی

عالم عقل طالبش گشته

نیست اوهام غالبش گشته

به ره آورده شرق و غرب فلک

ای صبا از برای روح القدس

بر گذر بر در حظیره قدس