لیک زو دزد برکند دیده

گرگ و یوسف یکی بود سوی کور

چون زبان حسد بود نخاس

یوسفی یابی از دو گز کرباس

تا نگیرد کسیش دزدیده

کس نگفت این چنین سخن به جهان

ور کسی گفت گو بیار و بخوان